IX NAUKI BOSKIEJ MĄDROŚCI

 
     
 

Rozdział. 44

Życie w Boskim sensie

Niezbędna równowaga

1.Każdemu jest wyznaczone przeznaczenie przez jego duchowe zadanie i jego ludzkie zadanie. Oba powinny być ze sobą w zgodzie i dążyć do jednego jedynego celu. Zaprawdę, powiadam wam, będę oceniał nie tylko wasze duchowe dzieła, lecz także wasze dzieła materialne. W nich będę odkrywał zasługi, które pomagają waszemu duchowi dostać się do Mnie. (171,23)

2. Dotychczas pycha człowieka kazała mu mieć w pogardzie część duchową, a ten błąd w jego poznaniu był dla niego przeszkodą w staniu się doskonałym.

3. Tak długo jak człowiek nie nauczy się utrzymywać w harmonii swoich cielesnych i duchowych sił, nie odnajdzie równowagi, jaka powinna trwać w jego życiu. (291,26-27)

4. Uczniowie:, chociaż żyjecie na świecie, jesteście w stanie prowadzić duchowe życie. Gdyż nie powinniście myśleć, że uduchowienie polega na odwróceniu się od tego, co odpowiada ciału, tylko na tym, aby doprowadzić do zjednoczenia ludzkie prawa z Boskimi.

5. Niech będzie błogosławiony ten, który studiuje Moje Prawa i który potrafi je zjednoczyć z ludzkimi prawami w jedno, jedyne Prawo, gdyż on będzie zdrowy silny, wspaniałomyślny i szczęśliwy. (290,26-27)

Dobre i psujące przyjemności

6. Nie powiadam wam, że macie odwrócić się od waszych materialnych obowiązków, lub od zdrowych radości serca i zmysłów. Wymagam tylko, abyście zrezygnowali z tego, co zatruwa waszą duszę i czyni ciało chore.

7.Ten, kto żyje w obrębie Prawa, wypełnia to, co nakazuje mu sumienie. Ten, kto pogardza zdrowymi przyjemnościami, aby pogrążać się w zabronionych przyjemnościach, pyta się nawet w momencie największej rozkoszy, dlaczego nie jest szczęśliwy, ani nie odnajduje pokoju. Gdyż od przyjemności do przyjemności, pogrąża się coraz bardziej, aż ginie w przepaści, nie znajdując prawdziwego zadowolenia dla swojego serca, ani dla swojej duszy.

8. Niektórzy muszą się poddać i wypić, aż do ostatniej kropli kielich, w którym szukali przyjemności, nie znajdując jej, aby mogli usłyszeć Głos Tego, który wciąż zaprasza ich do Uczty Wiecznego Życia. (33,44-46)

9. Naukowiec odcina pozbawioną szacunku ręką, owoc z Drzewa Nauki, nie słuchając przedtem głosu swojego sumienia, w którym przemawia do niego Moje Prawo, aby mu powiedzieć, że wszystkie owoce z Drzewa Mądrości są dobre i że temu, który z niego je zbiera, wolno to czynić tylko dla dobra jego bliźniego.

10. Przykłady, które wam przedstawiłem, pokazują wam, dlaczego ludzkość nie zna, ani miłości, ani pokoju owego wewnętrznego raju, które człowiek na zawsze powinien posiadać na podstawie swojego posłuszeństwa wobec Prawa.

11. Aby wam dopomóc go odnaleźć, nauczam grzeszników, nieposłusznych, niewdzięczników i pysznych, aby wam uzmysłowić, że jesteście wyposażeni w ducha, że macie sumienie, że w pełni i całkowicie możecie osądzić i ocenić, co jest dobre a co złe, aby wam pokazać ścieżkę, która was zaprowadzi do Raju Pokoju, Mądrości, nieskończonej Miłości, Nieśmiertelności, Wspaniałości i Wieczności. (34,15-17)

12. Człowiek nie zawsze prawidłowo interpretuje Moje Nauki. Nigdy nie nauczałem was, abyście pogardzali i nie rozkoszowali się dobrymi owocami, które pochwalają i przyznają Moje Prawa. Nauczałem tylko, że nie macie dążyć do niepotrzebnego, do przepychu, a jeszcze mniej, że powinniście to kochać;, że nie macie robić takiego samego użytku, jak z owoców, które są przydatne dla duszy i ciała, z tego, co psuje, lub, co jest, niedozwolone. Lecz wszystko to, co jest dla serca, lub duszy dozwolone i służy ich zdrowiu, polecałem wam, gdyż znajduje się to w obrębie Mojego Prawa. (332,4)

13. Wiele czasu musiało upłynąć, aby ludzkość osiągnęła duchową dojrzałość. Wciąż ulegaliście obu ekstremom: jedną był materializm, poprzez który szukacie osiągnięcia większych światowych rozkoszy, a to w rzeczywistości jest niekorzystne, gdyż powstrzymuje ducha przed wypełnieniem duchowego zadania. Lecz musicie również zapobiegać innej ekstremie: stłumienie ciała, całkowite odrzucenie tego wszystkiego, co należy do tego życia;, gdyż Ja wysłałem was na ziemię, abyście żyli jako ludzie, jako ludzkie istoty i pokazałem wam prawidłową drogę, abyście tak żyli, żeby "oddawać cesarzowi to, co cesarskie, a Bogu, co Boskie."

14. Stworzyłem ten świat dla was, z całym jego pięknem i całą jego doskonałością. Dałem wam ludzkie ciało, poprzez które, aby osiągnąć doskonałość, powinniście rozwinąć wszystkie, dane wam przeze Mnie umiejętności.

15. Ojciec nie chce, abyście odmawiali sobie całego tego dobra, które proponuje wam świat. Lecz nie powinniście stawiać ciała ponad duszą, gdyż ciało jest przemijające, lecz dusza należy do Wieczności. (358,7-9)

 

Błogosławione i nieszczęsne bogactwo

16. Jeżeli jest Moją Wolą uczynienie was posiadaczami ziemskich bogactw, udzielam wam ich, abyście dzielili je z waszym potrzebującym rodzeństwem-z tymi, którzy nie mają żadnego majątku, lub żadnej pomocy, ze słabymi i chorymi. Wielu z tych, którzy nie posiadają niczego na ziemi, może jednak podzielić się z wami swoimi dobrami duchowymi. (96,27)

17. Chcę, aby wszystko było wasze, lecz abyście świadomie robili użytek z tego, czego potrzebujecie;, abyście potrafili być duchowo bogaci i mogli wiele posiadać w materialnym, jeżeli będziecie potrafili czynić z tego dobry użytek i tak jak jednemu tak drugiemu przyznawać odpowiednią rangę.

18. Jakże może dusza niezmiernie bogatego człowieka szkodzić sama sobie, jeżeli to, co on posiada, jest dla dobra jego bliźnich? I jak może człowiek władzy ponieść szkodę, jeżeli jego duch potrafi przy sposobności wycofywać się, aby się modlić i on poprzez Modlitwę znajduje się we wspólnocie ze Mną?

19. Nie mówcie do Mnie: "Panie, widziałem biedę pośród tych, którzy szli za Tobą. Jednak u tych, którzy nawet nie pamiętali o Tobie, ani nie wypowiadali Twojego Imienia, widzę, przepych, przyjemności i rozkosze.

20. Mój Naród nie powinien tych przypadków uważać za dowód, na to, że ten, który za Mną idzie koniecznie musi być ubogi na świecie. Lecz powiadam wam, że Pokoju, który posiadają tutaj przysłuchujący się i część swojego życia zużywający, aby czynić dobro, nie znają ci, którym tak bardzo zazdrościcie, ani nigdy nie uzyskają go przy pomocy całego swojego majątku.

21. Niektórzy potrafią posiadać dobra świata jednocześnie z duchowymi. Innym nie zostaną one dane, gdyż zapominają o duchowych, a jeszcze inni są zainteresowani tymi ze świata, gdyż uważają, że Boskie Prawa są wrogie ziemskiemu bogactwu.

22. Dobra są i pozostaną dobrami, lecz nie wszyscy potrafią je prawidłowo pożytkować. Również powinniście wiedzieć, że nie wszystko, posiadane przez wielu, zostało im przeze Mnie dane. Niektórzy, to, co dostali ode Mnie, mają jako wyrównanie, tak jak istnieją inni, którzy ukradli wszystko to, co posiadają.

23. Najlepszym dowodem, jaki ludzie mogą otrzymać, na wypełnienie swojego obowiązku, jest pokój duszy, a nie brzęk monet. (197,24-27)

24. Gdy wam powiadam: "Proście a będzie wam dane.", prosicie Mnie o ziemskie. Lecz zaprawdę, o jak mało Mnie prosicie! Proście Mnie przede wszystkim, o wszystko to, co jest dla dobra duszy. Nie zbierajcie skarbów na ziemi, gdyż tutaj istnieją złodzieje! Zbierajcie skarby w Królestwie Ojca, gdyż tam będzie wasz majątek bezpieczny i będzie służył uszczęśliwieniu i pokojowi waszego ducha.

25. Skarbami ziemi są bogactwa, władza i tytuły o fałszywej wielkości. Skarbami ducha są dobre czyny. (181,68-69)

26. Dumny wierzy, że jest wielki, nie będąc takim, a duchowo ubogi jest ten, kto zadawala się niepotrzebnymi bogactwami tego życia, nie odkrywszy prawdziwych wartości serca i ducha. Jakże ubogie duchowo są jego życzenia, jego pragnienia i jego ideały! Jakże małym zadawala się!

27. Lecz jeżeli ktoś potrafi żyć, jest tym, który nauczył się dawać Bogu to, co Boskie, a cesarzowi to, co cesarskie, a światu, należące do świata. Takim, który potrafi pokrzepiać się na łonie natury, nie stając się niewolnikiem materii, który wie jak się żyje, a nawet kiedy pozornie nic nie posiada, jest panem dóbr życia i znajduje się na drodze do posiadania skarbów Boskiego Królestwa. (217,19-20)

Prawo dawania

28. Jeżeli ludzie mieliby wiarę w Moje Słowo i nosiliby Mnie w swoich sercach, zawsze aktualne byłoby dla nich Moje zdanie, które kiedyś powiedziałem do tłumów, które Mi się przysłuchiwały: "Zaprawdę powiadam wam, jeżeli podacie komuś tylko szklankę wody, nie pozostanie, to bez nagrody."

29. Lecz ludzie uważają:, Jeżeli coś dadzą i niczego nie dostaną z powrotem, zatrzymają, to co posiadają, poprzez zachowanie tego tylko dla siebie.

30. Teraz powiadam wam, że w Mojej Sprawiedliwości istnieje doskonałe wyrównanie, abyście nigdy nie obawiali się oddania tego, co posiadacie. Czy widzicie tych ludzi, którzy zbierają i gromadzą skarby i nikomu nie pozwalają mieć udziału w swoim posiadaniu? Ci ludzie noszą w sobie martwą duszę.

31. Natomiast ci, którzy do ostatniego tchu swojego istnienia poświęcili się zadaniu oddawania swojemu bliźniemu wszystkiego posiadanego, aż w ostatniej godzinie ujrzeli się samotni, opuszczeni i biedni-tacy byli zawsze prowadzeni Światłem Wiary, które im z oddali pokazywało bliskość Ziemi Obiecanej, gdzie oczekuje ich Moja Miłość, aby im dać wyrównanie za wszystkie ich czyny. (128,46-49)

32. Przyjdźcie tutaj, abym obudził was do prawdziwego życia i wam przypomniał, że zostaliście stworzeni do dawania. Lecz tak długo, jak długo nie wiecie, co w sobie nosicie, nie będzie dla was możliwe dawanie temu, kto tego potrzebuje.

33. Spójrzcie jak wszystko was otaczające wypełnia zadanie dawania. Elementy, gwiazdy, istoty, rośliny, kwiaty i ptaki-wszystko od największego do już nie zauważalnego, ma umiejętność i przeznaczenie dawania. Dlaczego wy czynicie wyjątek, chociaż najbardziej jesteście wyposażeni w Boską Łaskę dawania?

34. Jak bardzo musicie jeszcze przybrać w mądrość, miłość, cnoty i umiejętności, abyście stali się Światłem na drodze waszego młodszego rodzeństwa! Jakże wielkie i piękne przeznaczenie przewidział dla was wasz Ojciec! (262,50-52)

 

Wypełnianie obowiązków i zadań

35. W Trzecim Czasie Moja Duchowa Nauka da duszy wolność rozwinięcia przez nią skrzydeł i wzniesienia się do Ojca, aby przynieść Mu w ofierze prawdziwe uwielbienie.

36. Lecz również człowiek, jako ludzka istota może ofiarować Stwórcy Boską-służbę, a ten haracz składa się z wypełnienia jego obowiązków na ziemi, poprzez to, że postępuje według ludzkich praw, w swoim postępowaniu wykazuje się moralnością i zdrowym rozsądkiem i wypełnia obowiązki, jako ojciec, dziecko, brat, przyjaciel, pan i sługa.

37. Ten, kto żyje w ten sposób, czci Mnie na ziemi i umożliwia, aby jego duch się wznosił, aby Mnie uwielbić. (229,59-61)

38. Ten, kto unika ciężaru swojego zadania, kto opuszcza dobrą drogę, lub ignoruje obowiązki, na które jego duch wobec Mnie się zgodził, aby zamiast tego podejmować obowiązki według własnego gustu lub woli, ten nie będzie mógł w swoim sercu posiadać prawdziwego pokoju, gdyż jego dusza nigdy nie będzie zadowolona ani spokojna. Są to ci, którzy zawsze poszukują przyjemności, aby zapomnieć o swojej udręce i niepokoju, poprzez to, że oszukują się fałszywymi radościami i ulotnym zadowoleniem.

39. Ja pozwalam im iść ich drogą, gdyż wiem, że chociaż dzisiaj się oddalają, o Mnie zapominają i nawet wypierają się Mnie, wkrótce pojmą bezwartościowość bogactw, tytułów, przyjemności i zaszczytów świata, gdy rzeczywistość obudzi ich ze snu, o wielkości na świecie, gdy człowiek będzie musiał stawić się przed duchową prawdą, wiecznością i Boską Sprawiedliwością, przed którą nikt nie ucieknie.

40. Nikomu nie jest to nieznane, gdyż wy wszyscy posiadacie ducha, który wam poprzez dar intuicji objawia rzeczywistość waszego życia-drogę, która jest dla was przygotowana i wszystko to, co macie na niej urzeczywistnić. Lecz wy chcecie koniecznie uwolnić się od każdego duchowego przyrzeczenia, aby czuć się wolnymi i jako panowie swojego życia. (318,13-15)

41. Zanim wasza dusza została wysłana na tę planetę, zostały jej pokazane "pola", zostało jej powiedziane, że jej zadaniem będzie sianie pokoju, że jej przesłanie jest duchowe i wasza dusza cieszyła się na to i obiecywała być swojej misji wierna i posłuszna.

42. Dlaczego teraz obawiacie się siać? Dlaczego teraz czujecie się niegodni, lub niezdolni do tego, aby wykonać pracę, która tak bardzo cieszyła waszą duszę, gdy była na nią nakładana? Gdyż dopuściliście, żeby namiętności zamaskowały waszą drogę i w ten sposób zablokowały waszej duszy przejście, przy czym swoje niezdecydowanie próbujecie usprawiedliwiać dziecinnymi argumentami.

43. Nie wracajcie z pustymi rękami do "Doliny", z której przyszliście. Ja wiem, że wówczas wasze cierpienie będzie wielkie. (269,32-34)

44. Każdemu została przydzielona ilość dusz, które ma on prowadzić i opiekować się nimi, a to zadanie nie kończy się z cielesną śmiercią. Duch uprawia i zbiera w dalszym ciągu, tak samo w świecie duchowym, jak i na ziemi.

45. Większe duchy prowadzą mniejsze, a te ze swojej strony inne, o jeszcze mniejszym stopniu rozwoju, podczas, gdy to Pan jest tym, który je wszystkie prowadzi do swojej trzody.

46. Jeżeli wam teraz powiedziałem, że większe duchy prowadzą mniejsze, to przez to nie chcę wam powiedzieć, że te duchy od początku były wielkie, a że te ostatnie zawsze będą musiały być mniejsze w porównaniu ze swoim rodzeństwem. Te, które teraz są wielkie, są takie, gdyż poszły do przodu i się rozwinęły w wypełnianiu szlachetnego zadania, kochania tych i ich wspierania, którzy tego duchowego stopnia rozwoju jeszcze nie osiągnęli, którzy są jeszcze słabi-tych, którzy się zagubili i tych, którzy cierpią.

47. Ci, którzy dzisiaj są jeszcze mali, jutro będą wielcy na podstawie swojej wytrwałości na drodze rozwoju. (131,19-21)