VI. STWORZENIE

 
     
 

Rozdział 24.

Duchowe i materialne Stworzenie

Stworzenie istot duchowych

1. Mój Boski Duch istniał już, zanim zaistniały światy, zanim powstały do życia wszystkie istoty i zanim powstała materia. Lecz jako Jedność-wszystkiego odczuwałem w sobie niewymierzalną pustkę, gdyż byłem jak król bez poddanych, jak Mistrz bez uczniów. Z tego powodu powziąłem plan, stworzenia podobnych do Mnie istot, którym poświęciłbym Moje całe życie, które bym tak głęboko i gorąco kochał, że-gdy nadejdzie odpowiedni czas-nie zawahałbym się ofiarować im Swoją Krew na krzyżu.

2. Niech was to nie gorszy, gdy wam powiem, że kochałem was już, zanim jeszcze zaczęliście egzystować.Tak, moje ukochane dzieci! (345,20-21)

3. Boski Duch, chociaż egzystował samotnie, był pełen miłości. Nic nie było jeszcze stworzone, nie było niczego wokół Boskiej Istoty, lecz pomimo to On kochał i czuł się jak Ojciec.

4. Kogo On kochał? Czyim Ojcem się czuł? To były wszystkie istoty i całe Stworzenie, które miały wyjść z Niego i których siła spoczywała w Jego Duchu. W owym Duchu znajdowały się wszystkie nauki, wszystkie siły natury wszystkie istoty, wszystkie podstawy stworzenia. On był wiecznością i czasem. Zanim powstały do życia światy i istoty, w Nim znajdowała się przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.

5. Owa Boska Inspiracja stała się rzeczywistością przez nieskończoną siłę Boskiej Miłości-i tak zaczęło się życie. (150,76-79)

6. Aby Bóg mógł nazwać się Ojcem, pozwolił wyjść ze swojego Łona duchom-stworzeniom, które były do Niego podobne w duchowych własnościach.To był wasz początek, tak powstaliście do duchowego życia. (345,22)

7. Powodem waszego powstania była miłość, Boska tęsknota, dzielenia z kimś Swojej Mocy; i tak samo miłość była powodem, dla którego wyposażyłem was w wolną wolę. Chciałem czuć się przez Moje dzieci kochany-nie z powodu Prawa, lecz ze spontanicznego uczucia w wolny sposób wychodzącego z waszej Duszy. (31,53)

8. Każdy Duch powstał z czystej myśli Boskości; dlatego Duchy są doskonałym Dziełem Stwórcy. (236,16)

Działanie wielkich Duchów w Dziele Stworzenia

9. Wielkim Duchem znajdującym się po Boskiej prawicy jest Eliasz, który się w swojej skromności nazywa boskim sługą; poprzez pośrednictwo jego i innych wielkich Duchów, kieruję Duchowym Uniwersum i przeprowadzam wielkie i wysokie decyzje. Tak moi uczniowie, Ja mam do usług rzesze wielkich Duchów, które kierują Stworzeniem. (345,9)

Myśli opatrznościowe Boga

10. Słuchajcie, Uczniowie: Ja już egzystowałem, zanim weszliście do życia, a wasz Duch był zawarty w Moim. Lecz nie chciałem was uczynić spadkobiercami Mojego Królestwa, bez zdobytych przez was zasług, ani też abyście objęli istniejące w posiadanie nie wiedząc, kto was stworzył; jak również nie chciałem abyście wyszli ze Mnie bez kierunku, bez celu i bez ideałów.

11. Dlatego dałem wam Sumienie, aby służyło wam jako przewodnik. Udzieliłem wam wolną wolę, aby wasze czyny miały dla Mnie prawdziwą wartość. Dałem wam Ducha, aby On odczuwał ciągłą tęsknotę wznoszenia się ku Światłości i Czystości. Dałem wam ciało, abyście w środku serca mięli poczucie dobra i piękna, aby służyło wam ono, jako tygiel, jako nieustający sprawdzian i również jako narzędzie do życia w materialnym świecie. (35,49-49 o.)

Stworzenie materialnych światów dla istot duchowych

12. Gdy przestrzeń po raz pierwszy zajaśniała obecnością Duchowych istot, te, aby się poczuć mocne- gdyż były jeszcze chwiejne i bełkoczące jak małe dzieci-a nie były dość rozwinięte, ani nie miały siły do przebywania w rejonach wysokiej duchowości- odczuwały potrzebę oparcia, potrzebę bazy; i tak została im dana materia i materialny świat i w tym nowym stanie zdobywały doświadczenie i poznanie. (35,50)

13. Przestrzeń kosmiczna wypełniła się istotami, a w nich wszystkich objawiała się Miłość, Siła i Mądrość Ojca. Od tego momentu stało się Łono Pana niewyczerpanym źródłem życia, gdyż On rozkazał atomom się połączyć, aby nadawały kształt budując istoty i ciała.

14. Najpierw egzystowało życie duchowe, istniały duchowe istoty a później dopiero materialna natura.

15. Gdy zostało postanowione, że wiele duchowych stworzeń ma przyjąć cielesny kształt, aby żyć w materialnych światach, zostało przedtem tak wszystko urządzone, aby dzieci Pana zastały wszystko dla siebie przygotowane.

16. On zasypał błogosławieństwami drogę, którą będą miały Jego dzieci do przejścia, wypełnił uniwersum życiem i wypełnił pięknem drogę człowieka, w którego włożył Bożą iskrę: Sumienie i Ducha, stwarzając go w ten sposób z Miłości, Inteligencji, Siły, Woli i Świadomości. Otoczył też swoją mocą wszystko istniejące i pokazał mu jego przeznaczenie. (150,80-84)

17. Gdy Ojciec stwarzał świat nadając mu przeznaczenie bycia miejscem pokuty, wiedział już, że jego dzieci na swoich drogach popadną w słabości i uchybienia, że będzie konieczne domostwo do zrobienia pierwszego kroku w odnowie i doskonaleniu się. (250,37)

Stworzenie człowieka

18. Słuchajcie: Bóg, Najwyższa Istota, stworzył was "na swój obraz i podobieństwo"-nie w odniesieniu do posiadanego przez was materialnego kształtu, lecz do podobnych do Ojca możliwości, w jakie wyposażony jest wasz Duch.

19. Jakże przyjemnie dla waszej próżności było uważać się za obraz Stwórcy. Uważacie się za najwyżej rozwinięte stworzenia stworzone przez Boga. Lecz znajdujecie się w ciężkim błędzie, jeżeli przyjmujecie, że uniwersum zostało tylko dla was stworzone. Z jakąż niewiedzą nazywacie się sami koroną stworzenia!

20. Zrozumcie, że nawet ziemia nie została tylko dla ludzkości stworzona. Na niekończącej się drabinie Boskiego stworzenia istnieje nieskończona ilość Dusz, które rozwijają się wypełniając Boskie Prawo.

21. Cele, w których jest wszystko zawarte, a które dla was ludzi, chociaż byście chcieli, są niemożliwe do zrozumienia, są wielkie i doskonałe jak wszystkie zamiary Ojca. Lecz, zaprawdę powiadam wam, wy nie jesteście ani największymi ani najmniejszymi stworzeniami Pana.

22. Zostaliście stworzeni i w tym momencie wziął wasz Duch życie od Wszechmogącego, zawierające w sobie tak wiele właściwości, jakie były dla was konieczne do wypełnienia trudnego zadania w wieczności. (17,24-28)

23. W Ducha człowieka, będącego Moim mistrzowskim dziełem, włożyłem Moje Boskie Światło. Pielęgnowałem go z nieskończoną miłością, jak ogrodnik pielęgnuje wydelikaconą roślinę ze swojego ogrodu. Postawiłem was w tej przestrzeni życiowej, w której wam niczego do życia nie brakuje, abyście Mnie poznali i poznali samych siebie. Dałem waszej Duszy upoważnienie odczuwania życia w zaświatach, a waszemu ciału zmysły dla pokrzepiania się i doskonalenia się. Dałem wam ten świat, abyście na nim zaczęli robić pierwsze kroki, a na tej drodze postępu i udoskonalania się poznali doskonałość Mojego Prawa, abyście podczas swojego życia Mnie coraz bardziej poznawali i kochali, a do Mnie dostali się poprzez swoje zasługi.

24. Udzieliłem wam daru wolności woli i wyposażyłem was w Sumienie. Pierwsze po to, abyście się w ramach Mojego Prawa mogli swobodnie rozwijać, a drugie abyście odróżniali dobro od zła, aby powiedziało wam jako doskonały sędzia, kiedy Moje Prawo wypełniacie a kiedy Je łamiecie.

25. Sumienie jest Światłem pochodzącym z Mojego Ducha, które nawet na moment was nie opuszcza.

26. Ja jestem Drogą, Prawdą i Życiem, Ja jestem Pokojem i Szczęściem, wieczną Obietnicą, że znajdziecie się u Mnie i również Wypełnieniem swoich wszystkich Słów. (22,7-10)

Pamięć Raju

27. Pierwsi ludzie-owi przodkowie ludzkości-zachowywali jakiś czas wrażenia, które wynieśli z Krainy Ducha, wrażenia Piękności, Pokoju i Rozkoszy, które tak długo w nich pozostawały, jak długo nie pojawiły się w ich życiu namiętności ciała i walka o przeżycie.

28. Lecz muszę wam też powiedzieć, że Dusza owych ludzi, chociaż przyszła ze świata światła, to jednak nie pochodziła z najwyższych domostw-tych, do których możecie się dostać tylko poprzez zasługi.

29. Pomimo to stan niewinności, pokoju dobrego samopoczucia i zdrowia, który te Dusze zachowały przy pierwszych krokach, został przez nie niezapomniany jako czas światła, którego świadectwo zostało przez nie przekazane dalej ich dzieciom, a poprzez nie ich potomstwu.

30. Zmaterializowany rozum ludzi, który źle zrozumiał prawdziwy sens owego świadectwa, w efekcie uwierzył, że Raj, w którym żyli pierwsi ludzie był ziemskim Rajem nie pojmując, że był to stan Duszy tych pierwszych stworzeń.(287,12-13)

Struktura człowieka

31. Duch i ciało są różnej natury, z nich składa się wasza istota, a nad oboma stoi Sumienie. Pierwszy jest córką światła, drugi pochodząc z ziemi jest materią. Oboje są w jednej istocie połączeni i walczą ze sobą, prowadzeni przez Sumienie, w którym macie obecność Boga. Ta walka istnieje do dzisiaj; lecz w końcu będą Duch i ciało wypełniać w harmonii zadanie, które Moje Prawo każdemu z nich przydzieli.

32. Możecie sobie też Duszę tak wyobrazić, jak by była rośliną a ciało ziemią. Dusza, która została zasadzona w materii, rośnie kierując się w górę, przy czym odżywia się doświadczeniami i naukami otrzymywanymi podczas ludzkiego życia.(21,40-41)

Jedność Stworzyciela ze Stworzeniem

33. Duch Boga, jest jak nieskończone Drzewo, którego gałęzie są światami a liście istotami. Ponieważ jest to ten sam roślinny sok, który płynie z pnia do wszystkich gałęzi, a z tych do liści -czy nie wierzycie, że istnieje coś Wiecznego i Świętego, łączącego was wszystkich i jednoczącego was ze Stwórcą?(21,38)

34. Mój Duch ogarniający wszystko, istnieje we wszystkim przeze Mnie stworzonym, czy to Duchowym czy to w materialnej naturze. We wszystkim jest obecne Moje Działanie i zaświadcza na wszystkich poziomach życia o Mojej doskonałości.

35. Moje Boskie Działanie ogarnia wszystko-od największych i najdoskonalszych istot, żyjących po Mojej Prawicy, do prawie niezauważalnego najmniejszego żyjątka, rośliny albo minerału, atomu lub komórki nadających wszystkim stworzeniom kształt.

36. Przez to wskazuję wam na nowo na doskonałość wszystkiego przeze Mnie stworzonego-od materialnych istot do Duchów, które już osiągnęły swoją doskonałość. To jest Moje Dzieło. (302,39)

37. Kto odchodzi od Duchowego Prawa, będącego najwyższym Prawem, wpada pod panowanie podporządkowanego albo materialnego prawa, o którym ludzie też niewiele wiedzą. Kto jednak jest posłuszny najwyższemu Prawu i pozostaje z nim w zgodności, ten stoi ponad wszelkimi porządkami nazywanymi przez was naturalnymi, a czuje i rozumie więcej niż ten, który posiada tylko poznanie tego co znalazł w nauce i w religiach.

38. To jest powodem, dlaczego Jezus wprawiał was w zdumienie dziełami, które wy nazywacie cudami; lecz rozpoznajcie Nauki z miłości dawane wam przez Niego. Zrozumcie, że w Boskości wibrującej w całym stworzeniu nie istnieje nic nadnaturalnego ani sprzecznego. (24,42-43)